فال حافظ غزل ۴۸۵: ساقیا سایه ابر است و بهار و لب جوی

ای صاحب فال، این غزل با منظره‌ای دل‌انگیز آغاز می‌شود: سایه ابر است و بهار و لب جوی. حافظ می‌گوید نمی‌گویم چه کن؛ اگر اهل دلی، خودت بگو. یعنی زمان و فرصت فراهم است و تصمیم با توست. او هشدار می‌دهد که جهان سفله‌طبع است و نباید بر کرمش تکیه کرد، و از فرومایه ثبات قدم نباید جست. پس امیدت را بر چیزهای ناپایدار بنا نکن. حافظ دو نصیحت می‌دهد که به گفته او ارزش صد گنج دارد: از در شادی درآی و در راه عیب‌جویی مپوی. اما بیت شاهد پیام اصلی فال توست: شکرانه اینکه بار دیگر به بهار رسیدی، ریشه نیکی بنشان و راه حقیقت را بجوی. این فال از آغازی تازه خبر می‌دهد؛ فصلی نو در زندگی‌ات که باید با کار نیک پاسش بداری. حافظ همچنین می‌گوید اگر روی جانان را می‌خواهی، آینه دلت را شایسته کن. در روزهای آینده، شاد باش، کار خیری آغاز کن و دلت را صیقل بده.