فال حافظ غزل ۴۹۳: ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

ای صاحب فال، این غزل فریاد دلی تنهاست که با همه بی‌تابی، امیدش را از دست نداده است. حافظ می‌گوید: ای پادشاه خوبان، از غم تنهایی دادخواهی می‌کنم؛ دل بی‌تو به جان آمده و وقت آن است که بازآیی. اگر این روزها احساس تنهایی می‌کنی یا چشم‌انتظار کسی یا خبری هستی، این غزل زبان حال توست. بیت شاهد اما راه آرامش را نشان می‌دهد: در دایره قسمت، ما نقطه تسلیمیم؛ لطف همان است که تو بیندیشی و حکم همان که تو بفرمایی. این تسلیم، تسلیم ناامیدی نیست، بلکه اعتماد به حکمتی بزرگ‌تر است. حافظ می‌داند که گاهی خودرایی و پافشاری، کار را دشوارتر می‌کند. او یادآوری می‌کند که گل این بستان همیشه شاداب نمی‌ماند، پس در روزهای توانایی دست ضعیفان را بگیر. و مژده پایانی غزل را فراموش نکن: شب هجران به سر آمد و بوی خوش وصل رسید. با صبر و اعتماد، روزهای تنهایی تو نیز پایان می‌گیرد.