فال حافظ غزل ۷۱: زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست

ای صاحب فال، حافظ این غزل را با بی‌اعتنایی به داوری زاهد ظاهرپرست آغاز می‌کند؛ او از حال ما آگاه نیست و هرچه بگوید، رنجی ندارد. بیت شاهد آرامش‌بخش‌ترین پیام فال توست: در طریقت، هرچه پیش سالک آید خیر اوست؛ در راه راست کسی گمراه نمی‌شود. یعنی اگر نیتت درست است، حتی پیشامدهای ناخوشایند هم سرانجام به سود تو تمام می‌شوند. حافظ با تصویری از شطرنج می‌گوید تا ببینیم چه بازی رخ می‌نماید، پیاده‌ای پیش می‌رانیم؛ در عرصه رندان مجال شاه نیست. این یعنی گام‌های کوچک و سنجیده بردار و منتظر حرکت بزرگ نمان. او از معمای سقف بلند آسمان و زخم‌های نهانی که مجال آه ندارند هم سخن می‌گوید؛ رازهایی که دانایان هم از آن بی‌خبرند. حافظ می‌گوید در این درگاه، کبر و ناز و دربان نیست؛ هر که خواهد بیاید. اما رفتن به در میخانه کار یکرنگان است و خودفروشان را راهی نیست. اگر جامه لطف بر قامتی کوتاه است، عیب از قامت ماست. در روزهای آینده، یکرنگی و گام‌های آرام، تو را به مقصد می‌رساند.