فال حافظ غزل ۸۱: صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت

ای صاحب فال، غزل با گفت‌وگویی شیرین در سپیده‌دم آغاز می‌شود: مرغ چمن به گل نوشکفته می‌گوید ناز کم کن، که در این باغ بسیار گل چون تو شکفته است. گل می‌خندد و می‌گوید از سخن راست نمی‌رنجیم، اما هیچ عاشقی با معشوق چنین تند سخن نگفته است. این آغاز دو درس برای تو دارد: فروتنی را از یاد نبر و حقیقت را با مهربانی بگو. بیت شاهد پیام اصلی فال را آشکار می‌کند: اگر از آن جام جواهرنشان شراب لعل می‌خواهی، باید بسا مروارید را با نوک مژگان بسفتی. یعنی آرزوی تو دست‌یافتنی است، اما رنجی ظریف و پیگیر می‌طلبد. حافظ از دولتی می‌گوید که خفته است و از جام جهان‌بین جم که گم شده؛ شاید تو نیز فرصتی را از دست رفته می‌پنداری. اما غزل یادآوری می‌کند که سخن عشق با گفتن به دست نمی‌آید و باید در عمل نشانش داد. کم بگو، بیشتر بکوش و بگذار کارت به جای تو سخن بگوید.