فال حافظ غزل ۹۱: ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت

ای صاحب فال، این غزل نامه دلی وفادار به عزیزی است که از نظر غایب شده. حافظ او را به خدا می‌سپارد و با همه دلسوختگی، باز هم از دوست داشتنش سخن می‌گوید. بیت شاهد پیمانی استوار است: تا دامن کفن را زیر پای خاک نکشم، باور مکن که دست از دامنت بردارم. این فال از وفاداری و عشقی پایدار خبر می‌دهد. شاید کسی که در دل داری اکنون دور است یا پاسخ روشنی نمی‌دهد، اما حافظ می‌گوید محبت راستین با دوری کم نمی‌شود. او صد جوی آب از دیده بسته تا تخم مهر را در دل بکارد؛ یعنی عشق نیازمند مراقبت و صبر است، مانند بذری که باید آبیاری شود تا سر از خاک برآورد. حافظ دست دعا برمی‌آورد و از طبیب دل می‌خواهد که از بیمار منتظر احوال بپرسد. تو نیز عزیزت را به خدا بسپار، مهرت را پاک نگه دار و بدان که وفاداری‌ات بی‌ثمر نمی‌ماند و روزی پاسخ خود را می‌یابد.